آیا روزی می‌رسد که لباس‌های تکنولوژیک قابل پوشیدن، شیک باشند؟

آیا روزی می‌رسد که لباس‌های تکنولوژیک قابل پوشیدن، شیک باشند؟ - والامد

ما در عصری زندگی می‌کنیم که پیراهن‌ها، ضربان قلبمان را نشان می‌دهند و کت‌وشلوارها کارت‌های ویزیت دیجیتالمان را ارسال می‌کنند. اما چه موقع، البته اگر این اتفاق بیفتد، این لباس‌ها قابل پوشیدن می‌شوند؟
تصور کنید که زمستان است. تصور کنید که برف می‌بارد. تصور کنید که باید از خانه گرمتان خارج شوید و در هوای یخ‌زده بیرون به محل کارتان بروید البته این را هم می‌دانید که دیرتان شده است. وقتی باد سرد پوستتان را سوزن-سوزن می‌کند و دمای زیر صفر درجه به‌سرعت موجب لرزش و برهم خوردن دندان‌هایتان می‌شود، فرقی نمی‌کند که چقدر خود را در پالتوی‌تان پیچیده باشید.
ما اگر آن پالتو گرم باشد چه؟ اگر به‌جای اینکه مانند شیرینی ناپلئونی خود را در چند لایه لباس بپیچید، تنها کاری که لازم باشد انجام دهید، فشار دادن دکمه «روشن» باشد، چه؟
این‌ها پرسش‌هایی هستند که رعنا نخال سولست، مؤسس برند امل + آریس، را به سمت تولید پالتوی هوشمند اولین اورکت گرماده گران‌قیمت دنیا سوق دادند. این پروژه اوایل امسال به‌واسطه کیک‌استارتر کلید خورد و تکنولوژی پیشرو را با پارچه‌های نفیس ایتالیایی لورو پیانا و برش سویل رو، در هم آمیخت. به‌عبارت‌دیگر، این پروژه همه‌چیز را متحول کرد، گامی بزرگ روبه‌جلو برای آنچه بازار قابل پوشیدن می‌نامند اصطلاحی مبهم که همه‌چیز را از ردیاب‌های تناسب‌اندام تا منسوجات هوشمند دربرمی گیرد.
معنای پالتوی هوشمند مشخص است. پلیمر خنثی و سبک (داخل آستر پالتو) که برق خود را از یک باتری جیبی کوچک تأمین می‌کند (که در جیب داخلی روی سینه جاسازی‌شده) تا حرارت مادون قرمزی را که در سرتاسر بدن پخش شده است تولید کند تا عضله‌های فرد را گرم کند و جریان خون را افزایش دهد.
این پالتو بی‌خطر است و سه تنظیم حرارت دارد (۱) کم، (۲) متوسط و (۳) زیاد و باوجوداینکه هنوز اولین تولید آن آغاز نشده است، ۲۵۰ اسپانسر روی آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند تا اولین تولید پاییزی آن را از آن خود کنند.
باوجوداینکه این پالتو اولین لباس گرماده جهان نیست سولست با تولیدکننده‌ای کار می‌کند که به مدت ۳۰ سال با این تکنولوژی دست‌وپنجه نرم کرده است اما پالتوهای هوشمند برند امل + آریس اولین محصول در نوع خود هستند که فقط نام تکنولوژی قابل پوشیدن را یدک نمی‌کشند بلکه واقعاً قابل پوشیدن هستند.

پالتو - والامد

درست است که در سال‌های اخیر، دستگاه‌های مچی مانند ساعت‌های هوشمند و ردیاب‌های تناسب‌اندام، بسیار زیباتر و جذاب‌تر شده‌اند، تا جایی که سی.سی.اس. این سایت تخمین می‌زند که طی شش ماه آینده، ۷میلیون دلار از آن‌ها به فروش برسد اما وقتی صحبت از آیتم‌های مشهودتر (مانند تی‌شرت‌ها یا کت‌ها به‌جای اکسسوری‌­ها) می‌شود، به نظر می‌رسد که شکل ظاهر بالاجبار فدای کاربرد می‌شود.
یکی از دلایل آن، تکنولوژی موجود است. ریچل آرتور، مؤسس و استراتژیست ابداعات دیجیتال وب‌سایت fashionandmash.com، می‌گوید: «حس‌گرهایی که در تکنولوژی‌های قابل پوشیدن استفاده می‌شدند، بسیار بزرگ بودند به خاطر دارم که یکی از آن‌ها در سی.ای.اس. نمایش داده شد و به‌اندازه پیجر بود. اما بالاخره انقدر کوچک شدند تا امروزه حس‌گرهایی مانند اینتل کوری وجود دارند که کوچک‌تر از دکمه هستند.»
باتری‌ها هم کوچک شده‌اند، پیشرفتی که سولست را قادر ساخت تا پالتوی هوشمندش را به‌واقعیت تبدیل کند بدون اینکه برآمدگی عجیبی روی آن باشد. آرتور می‌گوید: «چند سال پیش، برای گرم کردن پالتوی‌تان باید با چیزی شبیه به یک باتری ۲ کیلوگرمی راه می‌رفتید اما امروزه باتری‌ها کوچک و کوچک‌تر می‌شوند.»
این فقط پیشرفت تکنولوژی نیست که به شیک‌تر شدن آیتم‌های قابل پوشیدن کمک می‌کند، بلکه همه‌گیر شدن ایده‌ای که آیتم‌های قابل پوشیدن باید شیک باشند هم در آن نقش دارد. آرتور با اشاره به اینکه بالاخره صنعت تکنولوژی از خواب غفلت بیدار شد و متوجه شد که آیتم‌های قابل پوشیدن زشت و زننده (عینک گوگل) فروشی نخواهد داشت، می‌گوید: «تغییراتی در تکنولوژی صورت گرفته است. درنتیجه، شرکت‌ها از نظرات مردم استفاده کردند تا درباره تجربه کاربران فکر کنند و طراحی آیتم را از همان ابتدا مدنظر قرار دهند.»
مثلاً کت کامیوتر برند لیوایز با تکنولوژی جکارد، حاصل همکاری گروه محصولات و تکنولوژی پیشرفته (ATAP) ابر موتور جستجوگر گوگل و برند نمادین جین، لیوایز. باوجوداینکه کت کامیوتر لیوایز ظاهراً بسیار معمولی است اما چیزی بیش ازآنچه دیده می‌شود در آن نهفته است در سرآستین چپ این کت، حس­گری جاسازی‌شده به فرد اجازه می‌دهد با یک ضربه آهسته یا حرکت لمسی به‌راحتی پاسخ تماس‌هایش را بدهد، آهنگ‌ها را تغییر دهد و بلندی صدا را تنظیم کند. این کار این کار بسیار راحت‌تر از کلنجار رفتن با صفحه تلفن هوشمند است.

کت کامیوتر برند لیوایز - والامد

خیر، این کت لباس‌هایتان را اتو نمی‌کند و در حال حاضر برنامه‌ای برای پرتاب پرتوی لیزر از آن وجود ندارد. اما به هر جهت، آیتم فوق‌العاده و بی‌نظیری است.
چرا؟ زیرا زیباست. زیباست برای اینکه علاوه بر اینکه به لحاظ تکنولوژیک پیشرفته است، آن را تبلیغ نمی‌کند. همه گجت‌­های آن در حس­گری ظریف و ساده به‌اندازه دکمه و خود پارچه کت پنهان شده‌اند.
به همین دلیل، این کت، خلاقانه است به مدد پروژه جکارد (نوآوری پیشروی گوگل در زمینه تکنولوژی نساجی)، لیوایز توانسته با استفاده از پارچه‌های معمولی و دستگاه‌های نساجی استاندارد و صنعتی، تعامل دیجیتال را در لباس‌های خود ببافد.
آرتور می‌گوید: «نخ رسانا مدتی است که وجود دارد اما آنچه گروه محصولات و تکنولوژی پیشرفته گوگل توانسته انجام دهد این است که بافتن نخ رسانا را با سیستم تولید موجود درهم‌آمیخته بدون نیاز به کارخانه و زنجیره تولید کاملاً جدید. و ابتکار این پروژه همین جاست.»
هرچقدر تکنولوژی جاکارد خلاقانه باشد، شراکت با برندی مانند لیوایز برای معرفی آن هم زیرکانه است. درست است که شجاعت گوگل در عرصه تکنولوژی مسلم است اما ادعای آن در عرصه مد موردتردید است.
کلر وارگا از آژانس پیش‌بینی مد جهان، WGSN، می‌گوید: «مسئله تخصص است. همان‌گونه که برندهای مد، تکنولوژی و زیرساخت واقعیت بخشیدن به تکنولوژی قابل پوشیدن را ندارند، برندهای تکنولوژی هم معمولاً قابلیت مد روز کردن آیتم‌های قابل پوشیدن را ندارند.»
بنابراین، بااینکه تکنولوژی گوگل بدون هیچ تردیدی پیشرفته‌ترین تکنولوژی است اما بدون کت شیک کلاسیک لیوایز در خطر سقوط قرار می‌گرفت.
اهمیت برقراری تعادل بین کاربرد تکنولوژیک و مد، چیزی است که شرکت‌های تکنولوژی قابل پوشیدن هم به‌سرعت در پی دستیابی به آن هستند. مثلاً شرکت فیت‌بیت را در نظر آورید که شهرتش را مدیون ردیاب‌های مچی است که تعداد قدم‌ها را می‌شمارند، ضربان قلب را تحت نظر دارند و کیفت خوابتان را اندازه می‌گیرند. این شرکت شهرتش را مدیون موفقیت همکاری‌اش با برند مردانه توری برچ است حرکتی که تیم روسا، معاون بازاریابی جهانی فیت‌بیت درباره آن می‌­گوید: «همکاری فوق‌العاده موفقیت‌آمیزی که پیش‌فروش اولین اکسسوری آن فقط طی چند ساعت تمام شد.» برندی که در فوریه امسال از دومین همکاری‌اش با برند نیویورکی پابلیک اسکول پرده برداشت که برای دائو-ئی چاو و مکسول ازبورن، پنج مدل آلتای فیت‌بیت قابل‌استفاده برای زنان و مردان تولید کرد.
این مدل‌ها برخلاف برخی اکسسوری­‌های زشت و بزرگ آل.ای.دی. که تا به امروز در فضای آیتم‌های قابل پوشیدن عرضه شده است، به‌واقع خوب است. آن‌ها ظریف و ساخته‌شده از مواد مرغوب هستند و با حس لوکس، شیک و تک‌رنگ برند پابلیک اسکول در هماهنگی کامل هستند.

ساعت - والامد

از سوی دیگر، برند اپل هم برای افزایش فروش خود به تجمل روی آورده است. این برند کوپرتینویی که شاید از واکنش تجاری اولیه بازار نسبت به ساعت مچی‌های هوشمندش راضی نبوده است، از خانه مد پاریسی هرمس کمک طلبید تا مجموعه هرمس ساعت اپل را تولید کند: مجموعه‌ای از ساعت‌های هوشمند که روی پوشش ضدزنگ آن‌ها امضای هرمس حکاکی شده و در بندهای چرمی مرغوب پیچیده شده‌اند.
با قیمتی که از ۱۱۵۰ یورو آغاز می‌شود بیش از دو برابر قیمت ساعت اپل اولیه موردتردید است که آیا این هزینه مازاد ارزش یک بند چرمی زیبا را دارد یا نه. اما آنچه این افزایش قیمت را قابل‌هضم‌تر می‌کند این است که نام برند لوکس ۱۷۹ ساله هرمس پشت آن است.
اما اگر همان‌گونه که این همکاری‌ها نشان می‌دهند، راز به مد شدن این آیتم‌های قابل پوشیدن، در تجمل نهفته است پس چرا برندهای لوکس بیشتری کت‌های آزمایشگاهی‌شان را به تن نمی‌کنند و خودشان دست‌به‌کار تولید تکنولوژی نمی‌شوند؟
آرتور می‌گوید: «برندهای لوکس سرمایه توسعه و تحقیقات ندارند.» برخلاف غول‌های ورزشی مانند نایک و آندر آرمور، بسیاری از برندهای درجه‌یک توجیه اقتصادی برای سرمایه‌گذاری روی تکنولوژی قابل پوشیدن ندارند زیرا اولاً زیرساخت لازم را ندارند (تخصص فنی، ماشین آلات و غیره)، ثانیاً شهرتشان را بر پایه محصولاتی به دست آورده‌اند که اولویت در تولید آن‌ها زیبایی‌شناسی است نه چیز دیگر.

ساعت اپل و هرمس - والامد

سولست، مؤسس برند امل + آریس، می‌گوید: «برندهای لوکس نمی‌توانند شهرت و آنچه طی سالیان ساخته‌اند را با تولید لباس‌های تکنولوژیک به خطر بیندازند. با توجه به اینکه تکنولوژی قابل پوشیدن در بسیاری از حوزه‌ها مانند رسانه‌های اجتماعی، راه زیادی برای پیمودن دارد، سرمایه‌گذاری روی آن ریسک بزرگی است.»
اما تا زمانی که تجمل بازاری که علاقه به چیزهای دیگری در صنعت مد دارد پیشرفتی در حوزه تکنولوژی نمی‌کند، بر عهده شرکت‌های تکنولوژی، غول‌های ورزشی و استارت‌آپ‌هایی چون امل + آریس است که تکنولوژی قابل پوشیدنی تولید کنند که هم زیباست و هم هوشمند.
سولست می‌گوید: «برای من لباس و زیبایی همه‌چیز است و تکنولوژی امتیازی اضافی است که زندگی‌ام را بهتر می‌کند. هدف اصلی من در برند امل + آریس، تولید محصولی لوکس و زیباست و تکنولوژی در درجه دوم قرار دارد و تنها زمانی پا به عرضه می‌گذارد که من بخواهم.»
پس با توجه به این توصیف، مسیر لباس‌های تکنولوژیک مشخص می‌شود لباس‌هایی که برایتان آشناست و دوست داریم اما بهتر. ریچل آرتور می‌گوید: «بحث بر سر زیبایی تکنولوژی نیست بحث بر سر محصولی زیباست که ویژگی‌های تکنولوژیک به آن اضافه شده است.»
تصور کنید: در فروشگاهی ایستاده‌اید و می‌خواهید بین خرید دو تی‌شرت تصمیم بگیرید. آن‌ها کاملاً شبیه به هم و هم قیمت هستند. تنها تفاوتشان این است که یکی از آن‌ها ضربان قلبتان را تحت نظر دارد، رنگش با توجه به تیپتان تغییر می‌کند، از پارچه‌ای ساخته‌شده که خودش را ترمیم می‌کند و خودش اعلام می‌کند که چه زمان باید آن را بشویید.
کاملاً واضح است که کدام را انتخاب خواهید کرد. اما همان‌گونه که آرتور می‌گوید: «هنوز به آنجا نرسیده‌ایم.»

این مطالب را نیز بخوانید: